“İyilikle ihtiyaç arasında bir köprü kuruyoruz”

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

“25 yıllık yolculuğumuz hiç kolay olmadı”… Kemal Saraçoğlu Lösemili Çocuklar ve Kanserle Savaş Vakfı Koordinatörü Servet Özeralp, “Vakfımızın 25 yıllık yolculuğu hiç kolay olmadı. Çünkü biz, tamamen halkımızın bağışlarıyla yine halkımızın çocuklarına destek oluyoruz. Bir anlamda, iyilikle ihtiyaç arasında bir köprü kuruyoruz. Bu köprüyü 25 yıl boyunca ayakta tutmak ve toplumumuzun güvenini kazanmak, büyük bir sorumluluk ve emek gerektirdi.” ifadelerini kullandı.

“Tedavi süreci bir günle sınırlı değil”… Servet Özeralp, “Bizim arzumuz, yalnızca özel günlerde hatırlanan değil, yılın her günü desteklenebilen bir dayanışmanın parçası olmaktır. Çünkü bir çocuğun tedavi süreci bir günle sınırlı değildir. İlaç, gıda, eğitim ve psikolojik destek ihtiyaçları da aynı şekilde süreklidir. Bir çocuğun hayatına dokunmak için özel bir günü beklememeliyiz.” diye konuştu.

   Bir çocuğun iyileşmesini beklemek… Bir ailenin korkusuna, belirsizliğine ve umuduna günlerce, aylarca eşlik etmek… İnsanların hayatlarının en kırılgan dönemlerinde yanlarında durabilmek, mesleki bilginin yanında büyük bir sevgi ve duygusal dayanıklılık da gerektiriyor.

Pınar SAVUN

Kemal Saraçoğlu Lösemili Çocuklar ve Kanserle Savaş Vakfı Koordinatörü Servet Özeralp’i yıllardır tanıyorum. Görevini ne kadar özveriyle, sevgiyle ve fedakârlıkla yaptığını yakından biliyorum.

Çocukların tedavi süreçlerini takip ederken, ailelerin ihtiyaçlarına yetişmeye çalışırken gösterdiği özen, çocukları kendi çocuğu gibi görmesi, aileleri kendi ailesi gibi benimsemesi kendisine duyduğum sevginin ve saygının en önemli nedenlerindendir.

Böylesine derin acılara tanıklık etmenin ağırlığını tahmin etmek bile zor. Bir çocuğun iyileşmesi, bir ailenin yeniden rahat bir nefes alabilmesi ise bu emeği sürdürmenin en güçlü nedenlerinden olmalı…

Bu emeğin arkasında, bir çocuğun adı ve bir ailenin yaşadığı büyük kayıp var. Kemal Saraçoğlu, 1999 yılında, henüz 12 yaşındayken lösemi tanısı aldı. Ankara ve ardından Londra’da tedavi gördü; ancak 30 Ağustos 2000’de hayatını kaybetti.

Ailesinin bu süreçte yaşadığı bilgiye, rehberliğe ve desteğe duyulan ihtiyaç, başka ailelerin yanında olma iradesine dönüştü. Kemal’in anısını yaşatmak, toplumu kanser konusunda bilinçlendirmek ve hastalıkla mücadele eden çocuklarla ailelerine destek olmak amacıyla, ailesinin öncülüğünde 72 kurucu üyeyle Kemal Saraçoğlu Lösemili Çocuklar ve Kanserle Savaş Vakfı kuruldu. 13 Kasım 2001’de başlayan bu dayanışma, bu yıl 25. yılına ulaşıyor.

Geçmişte hem kişisel hem de kurumsal olarak vakıfla çeşitli etkinliklerde bir araya geldim. Bu çalışmalar bana, katkıda bulunmanın ne kadar farklı yolu olduğunu da gösterdi. Kimi zaman bir etkinliğe emek vermek, kimi zaman bağışta bulunmak, kimi zaman da başkalarının bu ihtiyacı fark etmesini sağlamak… Her birimizin yapabileceği bir şey var.

Bu dayanışmanın devamı için bireylerin de kurumların da sorumluluk alması gerekiyor. Çünkü ailelerin desteğe duyduğu ihtiyaç, farkındalık haftası sona erdiğinde bitmiyor.

2–8 Kasım Lösemili Çocuklar Haftası ve vakfın yaklaşan kuruluş yıl dönümü vesilesiyle, bu kez Servet Hanım’la bir röportaj için bir araya geldik. Çocukların ve ailelerin yaşadıklarını, vakfın çalışmalarını, karşılaşılan güçlükleri ve hepimizin bu dayanışmaya nasıl katılabileceğimizi konuştuk.

Dileğim, bu sohbetin birilerini harekete geçirmesi; bir çocuğun ve ailesinin hayatına uzanacak yeni bir desteğe vesile olması…

Lösemi hakkında en yaygın yanlış inanış

   Pınar Savun: Servet Hanım, 2–8 Kasım Lösemili Çocuklar Haftası vesilesiyle toplumun lösemi hakkında en çok neyi anlamasını, hangi yanlış inanışı geride bırakmasını istersiniz?

   Servet Özeralp: Bu hafta dolayısıyla, hala toplumda var olan büyük bir yanlış bilginin değişmesini diliyoruz.

“Löseminin mutlaka kayıpla sonuçlanacağı düşüncesi”

Lösemi tedavi edilebilir bir hastalıktır. Lösemi tanısı almak, yaşamın sona erdiği veya ereceği anlamına gelmez. Bizim en büyük dileğimiz, löseminin korkuyla değil, doğru bilgiyle anılmasıdır.

Erken tanı, doğru tedavi ve zamanın etkin yönetimiyle lösemi karşısında olumlu sonuçlar elde etmek mümkündür.

Tanıdan sonra ailelere yol göstermek

   Pınar Savun: Bir çocuğun lösemi tanısı alması, bütün ailenin hayatını değiştiriyor. Aileler vakfınızın kapısını ilk çaldığında en çok neye ihtiyaç duyuyor ve siz onlara nasıl eşlik ediyorsunuz?

   Servet Özeralp: Lösemi tanısıyla ilk kez kapımızı çalan ailelerin, en büyük ihtiyaçlarından biri, bu zorlu ve belirsizlikle dolu süreçte kendilerine yol gösterecek bir rehberlik hizmeti ve bu süreci yönetebilmek için yalnız olmadıkları hissettirecek bir destek.

Bunun için, her bireyin ihtiyaç ve koşullarını dikkate alarak, kendilerine özel ve hayatlarını kolaylaştıracak çözümler geliştirmek; aynı zamanda sürecin ilerleyişine ilişkin bir yol haritası oluşturmak ve bu yolculukta kendilerine eşlik edeceğimizi, süreci birlikte yürüteceğimizi hissettirmek bizim görevimdir.

    Pınar Savun: Bugün vakfınız kaç çocuğa ve aileye destek sağlıyor? Tedaviden eğitime, psikolojik destekten günlük ihtiyaçlara kadar hangi alanlarda yanlarında oluyorsunuz?

   Servet Özeralp: 72 çocuğumuza destek veriyoruz.  Çocuklarımızın ve ailelerinin ihtiyaç ve talepleri doğrultusunda çok çaplı yardım kalemlerimiz bulunmaktadır. Kanser tedavisi bildiğiniz üzere Devletin sorumluluğundadır. Fakat, maalesef ki tüm ihtiyaçlar devlet tarafından karşılanmıyor. Vakıf; tetkik, ilaç, tıbbi ekipman, psikolojik destek, fiziksel temel ihtiyaçlar, sosyal gereksinimler, eğitim gibi bir çocuğun ve ailenin hayatını kolaylaştıracak, yaşam kalitesini artıracak her alanda yanlarında oluyor.

Çocukların kendi ülkelerinde tedavi hakkı

   Pınar Savun: KKTC’de lösemi ve diğer çocukluk çağı kanserlerinin tedavisi açısından mevcut koşulları nasıl değerlendiriyorsunuz? Çocukların sağlık hizmetlerine erişiminde öncelikle çözülmesi gereken sorunlar neler?

   Servet Özeralp: Ne yazık ki bugün KKTC’de lösemi ve diğer çocukluk çağı kanserlerinin tedavisinde çocuklarımız ihtiyaç duydukları sağlık hizmetlerine%100 oranında erişememektedir. Üstelik bu, geçmişten günümüze devam eden ve henüz kalıcı bir çözüme kavuşturulamamış bir sorundur. Bugün hastane bünyesinde görev yapan tek bir kadrolu pediatrik onkolog dahi bulunmamaktadır. Öncelikli olarak, çocukluk çağı kanserleri konusunda uzman hekim kadrosunun oluşturulması ve kesintisiz hizmet sunabilecek bir sağlık altyapısının sağlanması gerekmektedir.

Çocuklarımızın ihtiyaç duydukları sağlık hizmetine kendi ülkelerinde erişebilmeleri temel bir haktır. Sağlık hizmetinin hastanın ayağına götürülmesi gerekirken, hastanın bu hizmete ulaşabilmek için ülkesinden ayrılmak zorunda kalması kabul edilebilir bir durum değildir. Beklentimiz, çocuklarımızın tedavi haklarına eksiksiz erişebilecekleri, uzman kadrolarla desteklenen sürdürülebilir bir sağlık sisteminin oluşturulmasıdır.

Tedavi sürerken çocuk kalabilmek

   Pınar Savun: Tedavi sürerken çocukların oyunla, arkadaşlarıyla ve okullarıyla bağlarını koruyabilmesi de çok kıymetli. Çocukların çocukluklarını yaşayabilmeleri için ailelere, öğretmenlere ve yakın çevrelerine neler önerirsiniz?

   Servet Özeralp: Kanser tedavisi sürecinde çocuğun sosyal ve psikolojik açıdan kendini iyi hissetmesi, en az fiziksel sağlığı kadar önemlidir. Bu nedenle ailelerin, öğretmenlerin ve yakın çevrenin çocuklara karşı kucaklayıcı, anlayışlı, hoşgörülü ve destekleyici bir yaklaşım sergilemelerini çok önemsiyoruz. Çocukların hastalıklarıyla tanımlanmadan, mümkün olduğunca oyunlarından, arkadaşlarından ve eğitim hayatlarından kopmadan çocukluklarını yaşamaya devam edebilmeleri gerekir. Onlara kendilerini farklı veya dışlanmış hissettirmeden, ihtiyaç duydukları anlayış ve desteği sunmak hepimizin sorumluluğudur.

108 donörün verdiği yaşam şansı

   Pınar Savun: Kemik iliği ve kök hücre bağışı konusunda hâlâ çekinceler yaşanabiliyor. Donör olmak isteyen ancak korkuları nedeniyle adım atamayan birine ne söylemek istersiniz; süreç nasıl ilerliyor?

   Servet Özeralp: Bugün KKTC’de kemik iliği veya kök hücre bağışçısı olma deneyimini yaşamış 108 donörümüz bulunmaktadır. Hepsi sağlıklı bir şekilde hayatlarına devam etmektedir. Kendi sağlığından ödün vermeden, başka bir insana yaşam şansı veren 108 muhteşem değerimiz var. Onların hikâyeleri, korkuların yerini umuda bırakabileceğinin en güzel kanıtıdır.

Kemal ve Andreas’ın buluşturduğu binler

   Pınar Savun: Kemal Saraçoğlu’nun anısını yaşatan vakıf, 13 Kasım’da 25. kuruluş yıl dönümüne ulaşacak. Bir çocuğun ardından doğan bu dayanışmanın bugün geldiği noktaya baktığınızda neler hissediyorsunuz?

   Servet Özeralp: Kemal çok özel bir çocuktu. Bunu, onu tanıyan öğretmenlerinden, arkadaşlarından ve hayatına dokunduğu insanlardan her zaman duyduk. Ancak Kemal, hayattayken de çok özel bir hikâyenin parçası oldu. Yol arkadaşı Andreas ile birlikte, geçiş noktalarının kapalı olduğu bir dönemde binlerce insanı ara bölgeye toplayarak Dünya İlik Bankası’na kayıt yaptırılmasına vesile oldular. O gün binlerce insan; dini, dili, ırkı ne olursa olsun, bir çocuğun hayatına umut olabilmek için bir araya geldi. Bu dayanışma, Kemal’in ve onun anısını yaşatmak için kurulan Vakfın ne kadar özel bir anlam taşıdığını gösteriyor. Bugün Kemal’in adı ve anısı sayesinde, kanser teşhisi alan çocuklarımız ve aileleri, çoğu zaman imkânsızlıklarla mücadele ettikleri bu zorlu yolculukta tutunabilecekleri bir dala sahip. Vakfımızın 25 yıllık yolculuğu hiç kolay olmadı. Çünkü biz, tamamen halkımızın bağışlarıyla yine halkımızın çocuklarına destek oluyoruz. Bir anlamda, iyilikle ihtiyaç arasında bir köprü kuruyoruz. Bu köprüyü 25 yıl boyunca ayakta tutmak ve toplumumuzun güvenini kazanmak, büyük bir sorumluluk ve emek gerektirdi.

Bugün faaliyetlerimizi şeffaflık ilkesiyle sürdürmek, halkımızın güvenini ve takdirini kazanmış olmak bizler için en büyük değerlerden biri. Bunun yanında, Karaiskakio Vakfı ile yürüttüğümüz iş birliği sayesinde yalnızca ülkemizdeki çocuklara ve ailelerine destek olmakla kalmıyor, ülkemizdeki uyumlu kök hücre ve kemik iliği donörlerinin dünya genelinde nakil bekleyen hastalarla buluşmasına da aracılık ediyoruz. Bugüne kadar 108 Kıbrıslı Türk donör, dünyanın farklı yerlerinde nakil bekleyen hastalara hayat oldu.

25 yılın sonunda geriye dönüp baktığımızda, bir çocuğun anısının binlerce insana umut olabilmesinin gururunu yaşıyoruz. Attığımız her adımda Kemal’i ve bu iyilik yolculuğuna katkı koyan herkesi kalbimizde taşıyoruz. İnsanlara yardım edebilmenin, çocuklarımızın hayatına dokunabilmenin ve bu güvene layık olabilmenin gururuyla yolumuza devam ediyoruz. Çünkü biliyoruz ki Kemal’in anısı, bugün hâlâ çocukların hayatında umut olmaya devam ediyor.

Yılın her günü dayanışma

  Pınar Savun: Vakfın çalışmalarını sürdürebilmesi açısından bugün en çok hangi desteklere ihtiyaç duyuyorsunuz? Bireyler ve kurumlar, özel günlerin ötesinde kalıcı bir dayanışmanın parçası nasıl olabilir?

   Servet Özeralp: Elbette, Vakfımızın çalışmalarını sürdürebilmesi için her zaman maddi desteğe ihtiyaç duyuyoruz. Çünkü yıllar içerisinde hem sorumluluklarımız hem de çocuklarımızın ve ailelerimizin ihtiyaçları arttı. Bu yola ilk çıktığımızda 2-3 farklı yardım kalemimiz varken, bugün 20’nin üzerinde farklı alanda destek sağlıyoruz. Bir çocuğun tedavisi, ilaç ihtiyacı, beslenmesi, eğitimi ve ailesinin yaşadığı zorluklar yalnızca özel günlerde ortaya çıkmıyor. Bu ihtiyaçlar her gün devam ediyor. Biz de çocuklarımızın ve ailelerinin ihtiyaç duydukları her an yanlarında olmaya çalışıyoruz. Bu nedenle bizim için en değerli desteklerden biri, sürekliliği olan dayanışmadır. Bireyler, şirketler, kamu çalışanları ve toplumun tüm kesimleri bu dayanışmanın bir parçası olabilir. Maaşlardan düzenli bağış yapılması, okullarda ve topluluklarda etkinlikler düzenlenmesi, kermesler, organizasyonlar ve farklı bağış kampanyalarıyla Vakfımıza destek sağlanması, çalışmalarımızın sürdürülebilirliği açısından çok kıymetlidir. Küçük ya da büyük demeden, düzenli olarak yapılan her katkı, bir çocuğun hayatında önemli bir fark yaratabilir. Ancak maddi desteğin yanında, belki de en az onun kadar önemli olan bir başka konu da farkındalıktır. Vakfımızın çalışmalarının daha fazla insana ulaşması, ihtiyaçların toplum tarafından bilinmesi ve bu dayanışma kültürünün yaygınlaşması gerekiyor. Bizim arzumuz, yalnızca özel günlerde hatırlanan değil, yılın her günü desteklenebilen bir dayanışmanın parçası olmaktır. Çünkü bir çocuğun tedavi süreci bir günle sınırlı değildir. İlaç, gıda, eğitim ve psikolojik destek ihtiyaçları da aynı şekilde süreklidir. Bir çocuğun hayatına dokunmak için özel bir günü beklememeliyiz. Her zaman, herkesin imkanı ölçüsünde katkı koyabileceği bu dayanışma sayesinde, çocuklarımızın ve ailelerinin yanında olmaya devam edebiliriz.

Vakfın 25. yılında tedaviye eşit erişim

   Pınar Savun: Vakfın 25. yılında, önümüzdeki yıllar için gerçekleştirmeyi en çok istediğiniz hedef nedir? Hem karar vericilere hem de topluma tek bir çağrıda bulunacak olsanız ne söylersiniz?

   Servet Özeralp: 25. yılımızda en büyük hedefimiz, çocuklarımızın tedavi süreçlerinde ihtiyaç duydukları tüm sağlık hizmetlerine kendi ülkelerinde, eksiksiz ve eşit koşullarda erişebilecekleri bir sistemin oluşturulmasına katkı sağlamaktır. Hiçbir çocuğun tedavi imkânlarına ulaşabilmek için ailesinden, okulundan ve yaşadığı çevreden uzaklaşmak zorunda kalmadığı bir gelecek hayal ediyoruz.

En büyük arzumuz; hiçbir çocuğun tedaviye erişim konusunda eksiklik yaşamadığı, vakfın bugün üstlenmek zorunda kaldığı sorumlulukların güçlü ve sürdürülebilir bir sağlık sistemiyle karşılandığı, dolayısıyla vakfa duyulan ihtiyacın zamanla azaldığı bir geleceğe ulaşmaktır.

“İyilikle ihtiyaç arasında bir köprü kuruyoruz” yazısı ilk önce Eksen Kıbrıs üzerinde ortaya çıktı.

Haberin tamamı: Eksen Kıbrıs